Περί απείρου και πεπερασμένου
Ο τίτλος είναι παραπλανητικός. Στην πραγματικότητα δεν έχω ιδέα τι γράφω και, κυρίως, δεν έχω γνώσεις. Ως εκ τούτου, συνεχίζετε την ανάγνωση με δική σας ευθύνη. Να εξομολογηθώ, επίσης, ότι εδώ καταγράφω μία συνομιλία με τον εαυτό μου. Ομολογώ πως οι διαφωνίες μας είναι συχνές. Κι αυτό είναι το κυριότερο κίνητρο για να ψάχνω επιχειρήματα ώστε να τον σκάσω. Η ανάγκη για δικαίωση ως προϊόν του εγωισμού. Να δούμε ένα βίντεο Πρόκειται για τις καταστροφές αρχαιοτήτων από τους τζιχαντιστές του ISIS . «Και οι Χριστιανοί κατέστρεφαν αρχαία ιερά ειδωλολατρών κι έχτιζαν πάνω στα ερείπια ναούς χριστιανικούς», λέει ο εαυτός μου. Η πρόχειρη απάντηση που έχω είναι ότι όταν γκρέμιζαν οι Χριστιανοί ειδωλολατρικά ιερά, δεν είχε εφευρεθεί ακόμη η έννοια της «αρχαιολογικής αξίας», με όλα τα … συμπαρομαρτούντα της τουριστικής εκμετάλλευσης των αξιοθέατων και μνημείων, μετά του αναλόγου αντιτίμου. Άρα οι Χριστιανοί δεν κατέστρεφαν αρχαιότητες, αλλά κτίσματα. Ναι, σήμερα εκείνοι ...